Trochę temu miałem przyjemność wejść na stronę Bitspudła i znaleźć ich film promocyjny. Przemyślałem rzecz, po czym postanowiłem wypróbować.
Napisałem więc do Złego, dogadałem się o magnesy, które otrzymałem na następnym turnieju w Warszawie, zamiast w Krakowie, ale to szczegół ;) Następnie wziąłem się w domu za klejenie, opatexowywanie i testowanie siły zakupionych magnesików.
Wnioski są oto takie:
Magnes płytkowy 5x5x2 -> Bardzo mocne magnesy, których użyłem do montowania nóg do swoich soulgrinderów. Mimo dzielącej je warstwy poxyliny, trzymają bardzo mocno, model stoi teraz stabilnie, nie rozjeżdża się i nie gubi nóg podczas transportu. Magnes taki to aż zanadto, jeśli chodzi o montowanie modelu na podstawce, za to doskonale sprawdza się w roli trzymacza figurki wraz z podstawką na metalowej powierzchni walizki. Działa nawet po odwróceniu całości do góry nogami i trząchaniu.
Magnes walcowy 5x2 -> Chyba najbardziej uniwersalny magnes. Jest na tyle mocny, by spokojnie trzymać model na podstawce, nawet przy najdziwniejszych pozycjach. Mówię tutaj przykładowo o screamerach, które do małych i lekkich nie należą. Dodatkowo zastosowałem te magnesy do omagnesowywania podstawek moich troopsów i bardzo ładnie się sprawdzają.
Magnes walcowy 3x2 -> malutki, choć całkiem silny magnesik. Do przytrzymywania figurki raczej się nie nada, jednak idealnie sprawdza się przy montowaniu broni i rąk do modeli. U mnie magnesiki te robią także jako "kotwice" na podstawkach, do których przyczepiam oklejone magnesem 5x2 screamery.
Dementuję plotkę, iż takowy zabieg zwiększa wagę modeli. Całość magnesów waży kilkadziesiąt gram. Mała metalowa walizka jest niewiele cięższa od walizy wypakowanej gąbkami o tej samej pojemności, a do tego jest znacznie poręczniejsza.
Kosztorys:
Około 120 magnesów - 20zł
Walizka na armię 1500pkt - 31,49zł
Klej superglue - 2zł/sztuka
W sumie: 55,49zł za zmagnesowanie 2200pkt armii demonów.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą How To. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą How To. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 13 października 2009
czwartek, 27 sierpnia 2009
Podstawki - "Lawa"
W związku z nadchodzącą Areną i chęcią powalczenia o punkty do Ligii, stwierdziłem, że trzeba by w końcu odpicować moją armię. Ponieważ czasu mało, do tego artysta ze mnie żaden, sprawą zajęła się ma wspaniała kobieta (HAIL THE NITREA!).
Samo malowanie figurek jest dość skomplikowane, dlatego ten temat będę poruszał dopiero w przyszłości, natomiast dziś chciałbym sprzedać wam (tak, właśnie posiadłem wasze dusze!) sposób na zrobienie efektownych i całkiem tanich podstawek (i nie tylko).
W ramach dygresji dorzucę, że wymaganie od niektórych armii posiadania jednego schematu podstawek jest dla mnie co najmniej niezrozumiałe. No bo powiedzcie mi, jaką klimatyczną, demoniczną podstawkę można jednocześnie zrobić demonetce, plagusowi i horrorom, by się to kupy trzymało? Niemniej różni ludzie, różne gusta.
Dziś, projekt "Lawa" (sorki za kiepskie zdjęcie, będą lepsze niebawem).
Potrzebne akcesoria i sprzęt:
1) Biurko/stół o równej powierzchni, które albo możemy zniszczyć, albo zabezpieczamy jakimś papierem/kawałkiem płyty, na której się będzie pracowało.
2) DOBRE oświetlenie miejsca pracy. Zaufajcie, nie da się nic sensownego zrobić przy 60 watowej świetlówce. A przynajmniej mnie nie wychodzi ;)
3) Podstawki by GW w rozmiarze, jaki nas interesuje (tą metodę najlepiej wykorzystywać na podstawkach 40mm i większych, na samym dole jest pokazane jak zrobić coś pasującego na 20mm).
4) Zapas styroduru - jest znacznie lepszy od styropianu i innych pianek, dodatkowo można całkiem dobre ścinki do naszych celów pozyskać za darmo w firmach trudniących się tworzeniem reklam przestrzennych. Wygląda to tak:
5) Klej Patex Super Fix - koniecznie ten, oraz dowolny klej wikolowy do drewna (może być też patexu).
6) Nożyk do tapet, wykałaczki/zapałki, kubeczek z wodą, piasek, pędzelki i farby (osobiście używam Cytadelek, nie jestem znawcą, mnie wystarczają).
Proces produkcyjny:
1) Podstawkę oczyszczamy ze zbędnych głupot typu pozostałości ramek.
2) Przykładamy podstawkę do styroduru i nożykiem nadkrawamy sobie jej obrys, tak, by po odjęciu nożyka zostało nam kółko. Można pominąć ten i następny punkt i po prostu iść na żywioł jeśli chodzi o fragmenty, jeśli ktoś ma wyobraźnię przestrzenną.
3) Wycinamy kółko ze styroduru, po czym kroimy je na mniejsze elementy, które po złożeniu ze sobą, dadzą rzeczone kółko. Teraz decydujemy jak wysoka ma być podstawka i w zależności od potrzeb oraz gustów zmniejszamy grubość posiadanych kawałków kółka. Dodatkowo, można ścinać je pod lekkim kątem, by powstałe fragmenty terenu były pochyłe.
4) Przyklejamy uzyskane fragmenty styroduru do podstawki za pomocą kleju patex super fix (nie trzeba dawać go dużo, dobrze trzyma) i dajemy fragmentom przeschnąć jakieś 10min, by klej wstępnie związał. Układamy fragmenty według naszego widzi mi się, jednak dzięki wycięciu wcześniej kółka, możemy po prostu zrobić efekty szczelin w podłożu.
5) Bierzemy klej wikolowy i pokrywamy nim kawałki styroduru, a następnie sypiemy po wierzchu piasek, by zrobić powierzchnię nie roztopionej ziemi. UWAGA: Klej najlepiej nałożyć sobie jakimś patyczkiem, by uzyskać cienką warstwę. Stosuje się też technikę mieszania kleju z piaskiem i nakładania takiej papki na powierzchnie, ale nie testowałem tego na małych elementach.
6) Dajemy naszej podstawce wyschnąć, w międzyczasie można zrobić kolejne podstawki, iść na spacer z kobietą, piwo wypić czy coś ;)
7) Bierzemy teraz klej patex super fix i za pomocą wykałaczki/zapałki nanosimy go w powstałe pomiędzy styrodurem szczeliny, formując powierzchnię lawy. Można śmiało użyć większej ilości, efekty są wtedy ciekawsze.
8) Odstawiamy na godzinę, by powierzchnia kleju przeschła i wytworzyła się powierzchnia, która utrzyma farbę. Bierzemy czarny podkład w spreju/słoiczku i podkładujemy całość na czarno.
FAQ:
Pytanie: A! Czarna farba wyżarła dziurę w styrodurze i mam teraz prześwitujące zielone paskudztwo!
Odpowiedź: Pokryłeś styrodur niedokładnie klejem wikolowym. Nie panikuj, to normalne. Albo nałóż klej, daj mu wyschnąć i zamaluj, albo poczekaj aż farba przeschnie, po czym zamaluj powstałe dziury bardzo gęstą, czarną farbą (plakatówki się nieźle sprawdzają).
9) Jak farba przeschnie, bierzemy pędzel i robimy ciemnoszarą i jasnoszarą przecierkę elementów piaskowanych. W ten sposób mamy zrobioną ziemię (najprostszy znany mi sposób).
10) Klej który robi za lawę malujesz na czerwono, nie przejmując się tym, że zawadzasz od czasu do czasu boczne powierzchnie styroduru pędzlem (w końcu te kawałki ziemi się rozgrzewają od lawy!). Czekasz, aż czerwień przeschnie, po czym robisz przecierkę czerwienią wymieszaną z żółtym/złotym kolorem. Znów dajesz chwilkę przeschnąć, po czym robisz przecierkę żółtym/złotym.
FAQ:
Pytanie: Jaka różnica między żółtym i złotym.
Odpowiedź: Jeśli użyjesz złotego, to lawa będzie się błyszczeć i "świecić", jeśli żółtego, to nie. Nie każdy lubi świecidełka na podstawkach.
Pytanie: Zrobiłem jak piszesz i wyszła czerwona plama.
Odpowiedź: Albo nie poczekałeś, aż czerwień przeschnie i zmieszały Ci się kolory, albo użyłeś za mało złotego. Tutaj trzeba robić mocne przecierki, inaczej to nie wychodzi.
11) Jeśli ktoś jest biegły w malowaniu, może zrobić efekt poświaty od lawy zarówno na kawałkach styroduru, jak i na samym modelu. Można sobie też dorzucać jakieś elementy, czaszki i takie tam, by robiły za ozdobniki.
A co z podstawkami 20mm?
Są one trochę małe, by bawić się tą techniką, dlatego ja osobiście zdecydowałem się na piaskowanie bezpośrednio na powierzchni podstawki (superglue+piasek), następnie czarny podkład, przecierka na ciemno szaro, przecierka na jasnoszaro. Następnie bierzesz średnio rozwodnioną czerwoną farbę i robisz strumyczki na piasku, czyli 2-3 kreski przechodzące przez podstawkę. Dajesz farbie wyschnąć, a następnie rzeczone strumyczki przecierasz czerwonym+zółtym/złotym, a później samym żółtym/złotym. W ten sposób otrzymujesz efekt ziemi przez którą spływają sobie strumyki lawy.
A oto przykład tak zrobionych podstawek. Wyglądem demonetek proszę się nie przejmować - work in progress.
Można także nałożyć patex i zrobić większą ilość ognia. Tutaj na przykładzie moich seekerek:
(kliknij na zdjęcie by powiększyć)
Efekt zrobionej w ten sposób armii można będzie zobaczyć na Krakowskiej Arenie, a jeśli dorobię się fajnych zdjęć, to i w galerii zostaną zamieszczone. Niestety, obecnie dysponuję tylko aparatem w komórce, więc trudno mi cokolwiek więcej Wam pokazać. Mam nadzieję, że tutorial się przyda i jest zrozumiały. Komentarze mile widziane.
Samo malowanie figurek jest dość skomplikowane, dlatego ten temat będę poruszał dopiero w przyszłości, natomiast dziś chciałbym sprzedać wam (tak, właśnie posiadłem wasze dusze!) sposób na zrobienie efektownych i całkiem tanich podstawek (i nie tylko).
W ramach dygresji dorzucę, że wymaganie od niektórych armii posiadania jednego schematu podstawek jest dla mnie co najmniej niezrozumiałe. No bo powiedzcie mi, jaką klimatyczną, demoniczną podstawkę można jednocześnie zrobić demonetce, plagusowi i horrorom, by się to kupy trzymało? Niemniej różni ludzie, różne gusta.
Dziś, projekt "Lawa" (sorki za kiepskie zdjęcie, będą lepsze niebawem).
Potrzebne akcesoria i sprzęt:
1) Biurko/stół o równej powierzchni, które albo możemy zniszczyć, albo zabezpieczamy jakimś papierem/kawałkiem płyty, na której się będzie pracowało.
2) DOBRE oświetlenie miejsca pracy. Zaufajcie, nie da się nic sensownego zrobić przy 60 watowej świetlówce. A przynajmniej mnie nie wychodzi ;)
3) Podstawki by GW w rozmiarze, jaki nas interesuje (tą metodę najlepiej wykorzystywać na podstawkach 40mm i większych, na samym dole jest pokazane jak zrobić coś pasującego na 20mm).
4) Zapas styroduru - jest znacznie lepszy od styropianu i innych pianek, dodatkowo można całkiem dobre ścinki do naszych celów pozyskać za darmo w firmach trudniących się tworzeniem reklam przestrzennych. Wygląda to tak:
5) Klej Patex Super Fix - koniecznie ten, oraz dowolny klej wikolowy do drewna (może być też patexu).
6) Nożyk do tapet, wykałaczki/zapałki, kubeczek z wodą, piasek, pędzelki i farby (osobiście używam Cytadelek, nie jestem znawcą, mnie wystarczają).
Proces produkcyjny:
1) Podstawkę oczyszczamy ze zbędnych głupot typu pozostałości ramek.
2) Przykładamy podstawkę do styroduru i nożykiem nadkrawamy sobie jej obrys, tak, by po odjęciu nożyka zostało nam kółko. Można pominąć ten i następny punkt i po prostu iść na żywioł jeśli chodzi o fragmenty, jeśli ktoś ma wyobraźnię przestrzenną.
3) Wycinamy kółko ze styroduru, po czym kroimy je na mniejsze elementy, które po złożeniu ze sobą, dadzą rzeczone kółko. Teraz decydujemy jak wysoka ma być podstawka i w zależności od potrzeb oraz gustów zmniejszamy grubość posiadanych kawałków kółka. Dodatkowo, można ścinać je pod lekkim kątem, by powstałe fragmenty terenu były pochyłe.
4) Przyklejamy uzyskane fragmenty styroduru do podstawki za pomocą kleju patex super fix (nie trzeba dawać go dużo, dobrze trzyma) i dajemy fragmentom przeschnąć jakieś 10min, by klej wstępnie związał. Układamy fragmenty według naszego widzi mi się, jednak dzięki wycięciu wcześniej kółka, możemy po prostu zrobić efekty szczelin w podłożu.
5) Bierzemy klej wikolowy i pokrywamy nim kawałki styroduru, a następnie sypiemy po wierzchu piasek, by zrobić powierzchnię nie roztopionej ziemi. UWAGA: Klej najlepiej nałożyć sobie jakimś patyczkiem, by uzyskać cienką warstwę. Stosuje się też technikę mieszania kleju z piaskiem i nakładania takiej papki na powierzchnie, ale nie testowałem tego na małych elementach.
6) Dajemy naszej podstawce wyschnąć, w międzyczasie można zrobić kolejne podstawki, iść na spacer z kobietą, piwo wypić czy coś ;)
7) Bierzemy teraz klej patex super fix i za pomocą wykałaczki/zapałki nanosimy go w powstałe pomiędzy styrodurem szczeliny, formując powierzchnię lawy. Można śmiało użyć większej ilości, efekty są wtedy ciekawsze.
8) Odstawiamy na godzinę, by powierzchnia kleju przeschła i wytworzyła się powierzchnia, która utrzyma farbę. Bierzemy czarny podkład w spreju/słoiczku i podkładujemy całość na czarno.
FAQ:
Pytanie: A! Czarna farba wyżarła dziurę w styrodurze i mam teraz prześwitujące zielone paskudztwo!
Odpowiedź: Pokryłeś styrodur niedokładnie klejem wikolowym. Nie panikuj, to normalne. Albo nałóż klej, daj mu wyschnąć i zamaluj, albo poczekaj aż farba przeschnie, po czym zamaluj powstałe dziury bardzo gęstą, czarną farbą (plakatówki się nieźle sprawdzają).
9) Jak farba przeschnie, bierzemy pędzel i robimy ciemnoszarą i jasnoszarą przecierkę elementów piaskowanych. W ten sposób mamy zrobioną ziemię (najprostszy znany mi sposób).
10) Klej który robi za lawę malujesz na czerwono, nie przejmując się tym, że zawadzasz od czasu do czasu boczne powierzchnie styroduru pędzlem (w końcu te kawałki ziemi się rozgrzewają od lawy!). Czekasz, aż czerwień przeschnie, po czym robisz przecierkę czerwienią wymieszaną z żółtym/złotym kolorem. Znów dajesz chwilkę przeschnąć, po czym robisz przecierkę żółtym/złotym.
FAQ:
Pytanie: Jaka różnica między żółtym i złotym.
Odpowiedź: Jeśli użyjesz złotego, to lawa będzie się błyszczeć i "świecić", jeśli żółtego, to nie. Nie każdy lubi świecidełka na podstawkach.
Pytanie: Zrobiłem jak piszesz i wyszła czerwona plama.
Odpowiedź: Albo nie poczekałeś, aż czerwień przeschnie i zmieszały Ci się kolory, albo użyłeś za mało złotego. Tutaj trzeba robić mocne przecierki, inaczej to nie wychodzi.
11) Jeśli ktoś jest biegły w malowaniu, może zrobić efekt poświaty od lawy zarówno na kawałkach styroduru, jak i na samym modelu. Można sobie też dorzucać jakieś elementy, czaszki i takie tam, by robiły za ozdobniki.
A co z podstawkami 20mm?
Są one trochę małe, by bawić się tą techniką, dlatego ja osobiście zdecydowałem się na piaskowanie bezpośrednio na powierzchni podstawki (superglue+piasek), następnie czarny podkład, przecierka na ciemno szaro, przecierka na jasnoszaro. Następnie bierzesz średnio rozwodnioną czerwoną farbę i robisz strumyczki na piasku, czyli 2-3 kreski przechodzące przez podstawkę. Dajesz farbie wyschnąć, a następnie rzeczone strumyczki przecierasz czerwonym+zółtym/złotym, a później samym żółtym/złotym. W ten sposób otrzymujesz efekt ziemi przez którą spływają sobie strumyki lawy.
A oto przykład tak zrobionych podstawek. Wyglądem demonetek proszę się nie przejmować - work in progress.
Można także nałożyć patex i zrobić większą ilość ognia. Tutaj na przykładzie moich seekerek:
(kliknij na zdjęcie by powiększyć)
Efekt zrobionej w ten sposób armii można będzie zobaczyć na Krakowskiej Arenie, a jeśli dorobię się fajnych zdjęć, to i w galerii zostaną zamieszczone. Niestety, obecnie dysponuję tylko aparatem w komórce, więc trudno mi cokolwiek więcej Wam pokazać. Mam nadzieję, że tutorial się przyda i jest zrozumiały. Komentarze mile widziane.
sobota, 6 czerwca 2009
Jakość GW i małe How To...
Ostatnio zamówiłem sobie w powszechnie znanym polskim sklepie pudło z bloodthirsterem. Sam sklep mnie zaskoczył, gdyż podawali, iż towar jest dostępny w ciągu 2 tygodni i muszą go ściągnąć dopiero, a przesyłka doszła do mnie po czterech dniach. Zadowolony postanowiłem poświęcić chwilę i złożyć demona w przerwie w nauce. Otworzyłem pudełko i...
Pierwsza sprawa jaka rzuciła mi się w oczy, to fakt, że w pudle znajdują się 2 różne głowy i 2 różne korpusy bloodthirstera. Ciekawostka, która może się przydać ludziom planującym wystawianie 2 takich maszkar, bo jeśli ktoś umie dobrze tworzyć z green stuffu, to w prosty sposób uzyskuje brata bliźniaka zakupionego demona.
Drugą rzeczą bijącą po oczach była astronomiczna ilość nadlewek oraz masę metalowego śmiecia w pudełku, który nadlewkami być nie mógł. Zdegustowany wziąłem się za oczyszczanie poszczególnych części i...
Oczywiście okazało się, że jedno ze skrzydeł jest skrzywione. Taka usterka nie mogła zdarzyć się po zapakowaniu produktu w pudełko, a to oznacza, że ktoś z pełnym rozmysłem tak skrzywioną część podarował klientom. Po kilku minutach ostrożnego stosowania dużych sił w odpowiednich miejscach udało się doprowadzić skrzydło do stanu używalności. Zadowolony, przygotowałem sobie poxylinę, by przystąpić do wstępnego sklejania i...
Ku memu niesmakowi ŻADNA część nie pasowała do siebie. Westchnąłem tylko ciężko, poprzykładałem części na swoje miejsca i zacząłem rozważać. Stwierdziłem, że zrobienie tych ogromnych skrzydeł na magnesy nie było by głupie, bo znacznie by ułatwiło transport. Akurat miałem 4 sztuki neodymowych magnesików, które zostały mi po montowaniu w soulgrindera, więc porównałem wymiary, oceniłem moc i zabrałem się do dzieła.
Na początek łudziłem się, że uda mi się wykonać potrzebne otwory wiartarką elektryczną za pomocą końcówki trącej do metalu. Niestety, metal by GW pod działaniem takiego sprzętu zaczął się tylko nagrzewać, a nie puszczał, w pewnym momencie osiągnął stan półpłynny, oblepił się na końcówce i to był koniec zabawy.
Westchnąłem tylko i zmieniłem końcówkę na malusieńkie wiertło do metalu, które ostatnio otrzymałem od Miszcza, by zrobić nawierty w seekerekach (ach te ich ogony). Zdecydowałem się na taktykę zrobienia dużej ilości pionowych nawiertów na powierzchni potrzebnej do zamontowania magnesu, a później po prostu wycięciu łączących je elementów. W trakcie pracy wyszły na jaw 2 właściwości metalu by GW. Po pierwsze, topi się przy wierceniu i tworzy malowniczą kupę ponad wywierconym otworem, nawet na małych obrotach wiertarki. Po drugie, okazuje się, że dzięki temu, że przechodzi on w stan półpłynny można go powolutku ciąć i "borować" za pomocą zwykłego wiertła.
Zadowolony z rezultatów zamontowałem na skrzydłach i plecach thirstera magnesy oraz dopracowałem połączenia tułowia z rękami, by w ogóle mieć możliwość zamontowania ich. Nogi do podstawki po prostu wetknąłem korzystając z metalowego bolca pod jednym z kopyt. Tułów został doklejony do nóg poxyliną, a następnie wszelkie nieszczelności tymże materiałem uzupełnione. Trzeba przyznać, że poxylina średnio się nadaje jako materiał do rzeźbienia w niej, jednak jeśli chodzi o wypełnianie ubytków w modelach, to sprawuje się równie dobrze co green stuff, a jest znacznie tańsza.
Kiedy miałem już tułów z nogami, postanowiłem przetestować skrzydła i... oczywiście, okazało się, że jedno trzyma się idealnie, natomiast drugie ma tendencję do obracania się i spadania. Zawiedziony przysiadłem i zacząłem kombinować. W końcu po prostu wymodelowałem z poxyliny dodatkowy element na plecach, który styka się ze skrzydłem w miejscu jego doczepienia do tułowia, przez co zapobiega jego obracaniu się. W ten sposób skrzydło zaczęło pasować idealnie.
Zadowolony, odczepiłem zatem skrzydełka i postanowiłem zająć się rękami. I tu zaczęło się pod górę. Jak ręka lewa, po prostu wpasowana na swoje miejsce i podlepiona poxyliną ładnie się trzymała i nic się nie działo, to ręka prawa po prostu za żadne skarby nie chciała się utrzymać na swoim miejscu. Przetestowałem patex, poxylinę, super glue i ślinę, ale nic nie pomagało. Miałem się już zabierać za robienie sztyftu, ale postanowiłem spróbować jeszcze raz w inny sposób. Wziąłem ustawiłem tą rękę w sposób, jaki dla odmiany MNIE się podobał, po czym chamsko oblepiłem poxyliną w ilościach hurtowych miejsce styku, a następnie oparłem rękę na książce, by pozostawała w jednym położeniu i poszedłem się uczyć. Kiedy wróciłem po godzinie, poxylina zamieniła się w kamień, jednak materiał ten ma jedną właściwość. Jak masz skalpel i trochę cierpliwości, to możesz go spokojnie ciąć. Zatem wyciągnąłem narzędzia, ściąłem nadmiar materiału, jakieś ubytki uzupełniłem i mogę się cieszyć dobrze przymocowanym toporem z symbolem khorna.
Jedyny problem jaki jeszcze jest przede mną, to montowanie tego "bicza", który szczerze mówiąc nie pasuje mi do tego modelu ani ciut, no ale...
Tutaj prawdopodobnie nie obejdzie się bez robienia sztyftu, gdyż elementy stykające się ze sobą są niewielkie, a masa samego bicza dość spora i do tego środek ciężkości jest położony bardzo daleko od miejsca spojenia.
To będzie chyba tyle na dziś. Pochwalę się tylko, że jestem już szczęśliwym posiadaczem 3 z 4 wielkich demonów i obecnie rozważam zdobycie ostatniego w celach kolekcjonerskich ;)
Pierwsza sprawa jaka rzuciła mi się w oczy, to fakt, że w pudle znajdują się 2 różne głowy i 2 różne korpusy bloodthirstera. Ciekawostka, która może się przydać ludziom planującym wystawianie 2 takich maszkar, bo jeśli ktoś umie dobrze tworzyć z green stuffu, to w prosty sposób uzyskuje brata bliźniaka zakupionego demona.
Drugą rzeczą bijącą po oczach była astronomiczna ilość nadlewek oraz masę metalowego śmiecia w pudełku, który nadlewkami być nie mógł. Zdegustowany wziąłem się za oczyszczanie poszczególnych części i...
Oczywiście okazało się, że jedno ze skrzydeł jest skrzywione. Taka usterka nie mogła zdarzyć się po zapakowaniu produktu w pudełko, a to oznacza, że ktoś z pełnym rozmysłem tak skrzywioną część podarował klientom. Po kilku minutach ostrożnego stosowania dużych sił w odpowiednich miejscach udało się doprowadzić skrzydło do stanu używalności. Zadowolony, przygotowałem sobie poxylinę, by przystąpić do wstępnego sklejania i...
Ku memu niesmakowi ŻADNA część nie pasowała do siebie. Westchnąłem tylko ciężko, poprzykładałem części na swoje miejsca i zacząłem rozważać. Stwierdziłem, że zrobienie tych ogromnych skrzydeł na magnesy nie było by głupie, bo znacznie by ułatwiło transport. Akurat miałem 4 sztuki neodymowych magnesików, które zostały mi po montowaniu w soulgrindera, więc porównałem wymiary, oceniłem moc i zabrałem się do dzieła.
Na początek łudziłem się, że uda mi się wykonać potrzebne otwory wiartarką elektryczną za pomocą końcówki trącej do metalu. Niestety, metal by GW pod działaniem takiego sprzętu zaczął się tylko nagrzewać, a nie puszczał, w pewnym momencie osiągnął stan półpłynny, oblepił się na końcówce i to był koniec zabawy.
Westchnąłem tylko i zmieniłem końcówkę na malusieńkie wiertło do metalu, które ostatnio otrzymałem od Miszcza, by zrobić nawierty w seekerekach (ach te ich ogony). Zdecydowałem się na taktykę zrobienia dużej ilości pionowych nawiertów na powierzchni potrzebnej do zamontowania magnesu, a później po prostu wycięciu łączących je elementów. W trakcie pracy wyszły na jaw 2 właściwości metalu by GW. Po pierwsze, topi się przy wierceniu i tworzy malowniczą kupę ponad wywierconym otworem, nawet na małych obrotach wiertarki. Po drugie, okazuje się, że dzięki temu, że przechodzi on w stan półpłynny można go powolutku ciąć i "borować" za pomocą zwykłego wiertła.
Zadowolony z rezultatów zamontowałem na skrzydłach i plecach thirstera magnesy oraz dopracowałem połączenia tułowia z rękami, by w ogóle mieć możliwość zamontowania ich. Nogi do podstawki po prostu wetknąłem korzystając z metalowego bolca pod jednym z kopyt. Tułów został doklejony do nóg poxyliną, a następnie wszelkie nieszczelności tymże materiałem uzupełnione. Trzeba przyznać, że poxylina średnio się nadaje jako materiał do rzeźbienia w niej, jednak jeśli chodzi o wypełnianie ubytków w modelach, to sprawuje się równie dobrze co green stuff, a jest znacznie tańsza.
Kiedy miałem już tułów z nogami, postanowiłem przetestować skrzydła i... oczywiście, okazało się, że jedno trzyma się idealnie, natomiast drugie ma tendencję do obracania się i spadania. Zawiedziony przysiadłem i zacząłem kombinować. W końcu po prostu wymodelowałem z poxyliny dodatkowy element na plecach, który styka się ze skrzydłem w miejscu jego doczepienia do tułowia, przez co zapobiega jego obracaniu się. W ten sposób skrzydło zaczęło pasować idealnie.
Zadowolony, odczepiłem zatem skrzydełka i postanowiłem zająć się rękami. I tu zaczęło się pod górę. Jak ręka lewa, po prostu wpasowana na swoje miejsce i podlepiona poxyliną ładnie się trzymała i nic się nie działo, to ręka prawa po prostu za żadne skarby nie chciała się utrzymać na swoim miejscu. Przetestowałem patex, poxylinę, super glue i ślinę, ale nic nie pomagało. Miałem się już zabierać za robienie sztyftu, ale postanowiłem spróbować jeszcze raz w inny sposób. Wziąłem ustawiłem tą rękę w sposób, jaki dla odmiany MNIE się podobał, po czym chamsko oblepiłem poxyliną w ilościach hurtowych miejsce styku, a następnie oparłem rękę na książce, by pozostawała w jednym położeniu i poszedłem się uczyć. Kiedy wróciłem po godzinie, poxylina zamieniła się w kamień, jednak materiał ten ma jedną właściwość. Jak masz skalpel i trochę cierpliwości, to możesz go spokojnie ciąć. Zatem wyciągnąłem narzędzia, ściąłem nadmiar materiału, jakieś ubytki uzupełniłem i mogę się cieszyć dobrze przymocowanym toporem z symbolem khorna.
Jedyny problem jaki jeszcze jest przede mną, to montowanie tego "bicza", który szczerze mówiąc nie pasuje mi do tego modelu ani ciut, no ale...
Tutaj prawdopodobnie nie obejdzie się bez robienia sztyftu, gdyż elementy stykające się ze sobą są niewielkie, a masa samego bicza dość spora i do tego środek ciężkości jest położony bardzo daleko od miejsca spojenia.
To będzie chyba tyle na dziś. Pochwalę się tylko, że jestem już szczęśliwym posiadaczem 3 z 4 wielkich demonów i obecnie rozważam zdobycie ostatniego w celach kolekcjonerskich ;)
czwartek, 21 maja 2009
Chcę oglądać Twoje nogi...
Dziś króciutki wpis o... nogach. Konkretniej rozchodzi się o nogi modelu Soulgrinder, Defiler oraz wszystkich innych pochodnych.
Jak powszechnie wiadomo, nogi tych modeli liczą się jako hull pojazdu, zatem można do nich strzelać, od nich liczy się szarże i tak dalej. I wszystko było by fajnie, gdyby nie fakt, że większość wyżej wymienionych modeli, jakie widuję na turniejach, ma nogi latające zupełnie luźno, które ustawiane są w zależności od wygody grającego to bardziej do przodu, to bardziej do boku...
Według oficjalnej wersji GW, nogi te powinny być przyklejone do modelu. Problem zaczyna się jednak z transportem, gdyż taki defiler zajmuje wtedy strasznie dużo miejsca. Co zatem począć? Wydać kilka złotych na magnesy.
Dziś omagnesowałem pierwszego soulgrindera, całość sprawy kosztowało mnie około 3zł i trwało około 20minut. Po założeniu nóg miejsca wierceń, jak i same magnesy pozostają niewidoczne, zatem nie ma problemów z kategorii estetycznych.
Szczerze polecam, bo zarówno zyskujemy model, który w końcu się nie rozlatuje, jak i spełniamy minimalne wymogi odnośnie legalności modelu na turnieju.
Jak powszechnie wiadomo, nogi tych modeli liczą się jako hull pojazdu, zatem można do nich strzelać, od nich liczy się szarże i tak dalej. I wszystko było by fajnie, gdyby nie fakt, że większość wyżej wymienionych modeli, jakie widuję na turniejach, ma nogi latające zupełnie luźno, które ustawiane są w zależności od wygody grającego to bardziej do przodu, to bardziej do boku...
Według oficjalnej wersji GW, nogi te powinny być przyklejone do modelu. Problem zaczyna się jednak z transportem, gdyż taki defiler zajmuje wtedy strasznie dużo miejsca. Co zatem począć? Wydać kilka złotych na magnesy.
Dziś omagnesowałem pierwszego soulgrindera, całość sprawy kosztowało mnie około 3zł i trwało około 20minut. Po założeniu nóg miejsca wierceń, jak i same magnesy pozostają niewidoczne, zatem nie ma problemów z kategorii estetycznych.
Szczerze polecam, bo zarówno zyskujemy model, który w końcu się nie rozlatuje, jak i spełniamy minimalne wymogi odnośnie legalności modelu na turnieju.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
